Opisanie herbu

Powinna być panna rozczesana w koronie na głowie, ręce obie do góry rozszerzone i trochę podniesione mająca, w sukni, tylko po ramiona gołe ręce, siedząca na niedźwiedziu czarnym, w lewą tarczy bieżącym, prawa noga przednia jak do biegu podniesionego u niego, w polu żółym. W hełmie nad koroną między dwiema jelenimi rogami pół niedźwiedzia wieksze obróconego w lewą tarczy, jakby siedzącego, nogę przednią spuściła, w prawej różą trzyma.

Kasper Niesielecki, Herbarz, VIII, 97

Legenda herbowa

Wawrzyn Lorek, Bożej nazwany z familii Rawitów, od Bretysława książęcia czeskiego urażony, że całą jego familią z państw swoich rugował, zabił go, na którego miejsce gdy Borzywoj brat jego rządy czeskie objął, Bożejowi i Mutynie, bratu jemu rodzonemu, darowawszy zabójstwo, do łaski przywrócił..., atoli Światopełk książę czeski w roku 1108 Mutynę i z synami dwiema jego, Bożejem i Borszakiem, także Unisława i Domisława, wszystko to Rawiczanie byli, pozabijać kazał, czym przerażeni drudzy tegoż domu familianci do Polski się wynieśli; przyjął ich mile Bolesław Krzywousty król polski i w dobra ich w rawskim województwie opatrzył, gdzie wiele zamków i miast pofundowali i familią swoją w tym kraju rozplenili.

Kasper Niesiecki, Herbarz, VIII, 98-99

Rawiczanie - mężowie surowi, nieustraszeni i okrutni, niektórzy również skłonni do rozlewu krwi, gardzący niebezpieczeństwami.

Jan Długosz, Insignia, 18

www.jrp.hg.pl